Op 26 mei vierden we het 20-jarig bestaan van Stichting Vajra. Ruim 200 vrienden, vrijwilligers en donateurs waren naar Olst gekomen voor een gezellige en informatieve middag in het plaatselijke Holstohus. Zeven vrienden uit Nepal vierden het jubileum met ons mee. Er waren sprekers en dansers, er was eten en drinken en er waren veel mogelijkheden om oude en nieuwe vrienden te ontmoeten en te praten over twintig jaar Stichting Vajra. Hieronder een impressie.
Oprichter en voorzitter Maarten Olthof opende de bijeenkomst en praatte op inspirerende manier alle onderdelen aan elkaar. Hij bleef bewonderenswaardig laconiek wanneer de techniek hem in de steek liet.
De Nepalese sprekers:
– Shashi Paudel, honorair PR-vertegenwoordiger voor de Nepal Tourism Board, oprichter en voorzitter van de Nepal Development Academy: “Het gaat goed met Nepal, blijf het land bezoeken.”
– Bhupendra Thapa, een van de twee schooleiders van de Vajra Academy: “Ik ben heel blij voor het eerst in Nederland te zijn en meer te leren over goed onderwijs. De Vajra Academy is een voorbeeld in Nepal.
‘Some call me nature, others call me Mother Nature. I have been here for over 4 and a half billion years, 22.500 times longer than you. I don’t need people. But people need me.’
Dit zijn de beginwoorden van de korte film ‘Mother Nature’ die Louise Vet liet zien bij haar lezing op 26 mei. Louise Vet is directeur van het Nederlands Instituut voor ecologie (NIOO), een onderzoeksinstituut dat op grote en kleinere schaal plannen bedenkt om ons voortbestaan op de aarde te redden. De aarde zelf hoeft niet gered te worden, die zal met gemak nog eens vierenhalf miljard jaar bestaan. De hamvraag is: met de mens of zonder?
Om de mens op aarde te kunnen redden, moeten we naar de natuur kijken. In de natuur gaat nooit iets verloren. Alles wat gebruikt wordt, komt terug en is opnieuw beschikbaar. Dit denken in cirkels zou uitgangspunt moeten zijn van al het menselijke handelen. Louise Vet gaf tal van voorbeelden die laten zien hoe dit mogelijk is. Ondanks de sombere uitgangspositie (“de westerse wereld heeft nu al ongeveer drieënhalve aarde nodig”) had zij een optimistisch verhaal. Biodiversiteit als businessmodel.
Er was veel te zien en te horen. Een klassieke Indiase tempeldans door Janny Fopma en Johara Abdoelgafoer. De vrouwen uit Nepal – Bilama Pandit, Sita Thapa en Devaki Karki – dansten een Teej festivaldans. En Loes de Wit zong liederen van Gershwin, begeleid door Eva Becker.
Een verslag van de wandeling is hier te lezen.
Op de grafiek zie je de huidige aantallen: 69 meisjes en 38 jongens. Iets meer interne leerlingen dan externe. Cecile vertelde dat de interne leerlingen het over het algemeen beter doen dan de kinderen die na school weer naar huis gaan. Want thuis worden ze vaak geconfronteerd met problemen: een afwezige vader die in Qatar aan het voetbalstadion bouwt, armoede, slechte behuizing waar geen plaats is om huiswerk te maken.
Zestien gesponsorde leerlingen hebben dit jaar eindexamen gedaan. De resultaten zijn nog niet bekend, de uitslagen komen pas in september. Maar de kans dat ze allemaal geslaagd zijn is heel groot. Want de Vajra Academy behaalt zeer goede resultaten. Dit jaar was het vierde jaar dat er leerlingen eindexamen hebben gedaan en tot nu toe zijn ze allemaal geslaagd, met hoge cijfers.
ontmoeten en bij te praten.
Maria Smit had een winkeltje ingericht met spullen die ze via haar website Dana Present verkoopt. De opbrengst van 110 euro was voor Stichting Vajra.
Uit andere verkopen is nog 1065 euro voor Vajra opgehaald.
De middag eindigde met een gezongen ode aan Maarten Olthof, die al twintig jaar lang de drijvende kracht is achter Stichting Vajra.
Heerlijk eten en drinken op een schaduwrijk terras.
Een fijne afsluiting van een warme middag.
